Okna drewniane od lat cieszą się niesłabnącą popularnością, łącząc w sobie klasyczną elegancję z naturalnym ciepłem. Ich estetyka oraz właściwości izolacyjne sprawiają, że wiele osób decyduje się na ich montaż w swoich domach. Jednakże, jak każdy element budowlany narażony na działanie czynników atmosferycznych i codziennego użytkowania, również okna drewniane z czasem mogą wymagać interwencji. Pojawiające się rysy, ubytki, skrzypienie czy problemy z otwieraniem i zamykaniem to tylko niektóre z problemów, z którymi możemy się spotkać. Na szczęście, wiele z tych niedoskonałości można skutecznie usunąć samodzielnie, przeprowadzając renowację. Kluczem do sukcesu jest odpowiednie rozpoznanie problemu i zastosowanie właściwych metod naprawczych.
Proces naprawy okien drewnianych może wydawać się skomplikowany, jednak przy odpowiednim przygotowaniu i narzędziach, jest w zasięgu ręki wielu majsterkowiczów. Zanim jednak przystąpimy do pracy, warto dokładnie ocenić stan techniczny naszych okien. Czy drewno jest spróchniałe? Czy farba łuszczy się i odpada? Czy szyby są nieszczelne? Odpowiedzi na te pytania pozwolą nam dobrać odpowiednie materiały i techniki. W artykule tym przeprowadzimy Państwa krok po kroku przez proces renowacji okien drewnianych, od drobnych napraw estetycznych po bardziej zaawansowane zabiegi poprawiające ich funkcjonalność i trwałość. Skoncentrujemy się na praktycznych rozwiązaniach, które pozwolą przywrócić naszym oknom dawny blask i zapewnić im długie życie.
Warto pamiętać, że regularna konserwacja i szybkie reagowanie na pierwsze oznaki zużycia mogą znacząco przedłużyć żywotność okien drewnianych i zapobiec konieczności kosztownej wymiany. Dlatego też, poświęcenie czasu na naukę podstawowych zasad naprawy i pielęgnacji jest inwestycją, która z pewnością się opłaci. Przygotowaliśmy dla Państwa kompleksowy przewodnik, który pomoże Państwu samodzielnie poradzić sobie z większością problemów, z jakimi można się spotkać w przypadku okien drewnianych.
Kiedy rozważyć renowację okien drewnianych krok po kroku
Decyzja o renowacji okien drewnianych powinna być poprzedzona dokładną analizą ich stanu. Istnieje szereg sygnałów, które wskazują na potrzebę interwencji. Najczęściej spotykanym problemem jest łuszcząca się lub pęknięta farba. Jest to nie tylko kwestia estetyczna, ale także sygnał, że drewno jest narażone na wilgoć, co może prowadzić do jego gnicia. Kolejnym wskaźnikiem są widoczne rysy, odpryski czy ubytki w drewnie. Mogą one powstać w wyniku uderzeń, działania czynników atmosferycznych lub po prostu starzenia się materiału. Nieszczelności wokół ram okiennych, które objawiają się przeciągami, to kolejny powód do niepokoju. Mogą one prowadzić do strat ciepła, a w skrajnych przypadkach do powstawania pleśni i grzybów wewnątrz pomieszczeń.
Problemy z mechanizmem otwierania i zamykania okien, takie jak zacinanie się skrzydeł, trudności z przekręcaniem klamki czy skrzypienie, również wymagają uwagi. Często są one spowodowane wykrzywieniem drewna, zużyciem zawiasów lub niewłaściwym dopasowaniem elementów. Stan uszczelek jest równie ważny. Pękające, twarde lub odklejające się uszczelki tracą swoje właściwości izolacyjne, co negatywnie wpływa na komfort termiczny w domu i zwiększa rachunki za ogrzewanie. Wreszcie, widoczne oznaki zagrzybienia lub próchnicy drewna to sygnał alarmowy, który wymaga natychmiastowej interwencji, aby zapobiec dalszemu niszczeniu konstrukcji.
Ocenę stanu okien warto przeprowadzić zarówno latem, jak i zimą. W cieplejszych miesiącach łatwiej zauważyć ewentualne nieszczelności i ubytki, podczas gdy zimą problemy z otwieraniem i zamykaniem mogą stać się bardziej uciążliwe. Dokładne obejrzenie każdego elementu okna – od ramy, przez skrzydła, po okucia i szyby – pozwoli na stworzenie listy niezbędnych prac i zakup potrzebnych materiałów. Czasem wystarczy drobna naprawa, innym razem konieczna będzie bardziej kompleksowa renowacja, obejmująca wymianę elementów lub gruntowne odświeżenie powierzchni.
Przygotowanie przestrzeni roboczej do naprawy okien
Kolejnym krokiem jest zabezpieczenie powierzchni, które nie będą poddawane renowacji. Podłogę wewnątrz pomieszczenia najlepiej przykryć folią malarską lub starymi gazetami. W przypadku prac na zewnątrz, teren wokół okna można zabezpieczyć grubą folią lub płachtą, szczególnie jeśli planujemy szlifowanie czy malowanie. Należy również osłonić parapety oraz ściany przylegające do ramy okiennej. Użycie taśmy malarskiej pozwoli na precyzyjne oddzielenie obszarów roboczych od tych, które mają pozostać nienaruszone. Jest to szczególnie ważne przy malowaniu, aby uzyskać ostre linie i uniknąć przypadkowego pomalowania elementów, które mają zachować oryginalny wygląd.
Nie zapominajmy o odpowiednim oświetleniu miejsca pracy. Dobre światło jest niezbędne do dokładnego wykonania wszystkich czynności, zwłaszcza tych wymagających precyzji, jak usuwanie starych powłok czy szpachlowanie. Warto rozważyć użycie lampy roboczej, która pozwoli doświetlić trudnodostępne miejsca. Wietrzenie pomieszczenia podczas prac jest również wskazane, szczególnie jeśli używamy farb, lakierów czy rozpuszczalników, które mogą wydzielać nieprzyjemne lub szkodliwe opary. Zapewnienie dobrej wentylacji jest kluczowe dla naszego zdrowia i komfortu pracy. Pamiętajmy również o zgromadzeniu wszystkich niezbędnych narzędzi i materiałów w jednym miejscu, aby uniknąć przerywania pracy w celu ich poszukiwania.
Niezbędne narzędzia i materiały do renowacji okien
Aby skutecznie przeprowadzić renowację okien drewnianych, potrzebny jest odpowiedni zestaw narzędzi i materiałów. Podstawowe wyposażenie obejmuje:
- Narzędzia do usuwania starych powłok: Skrobaki do farby (różne kształty i rozmiary), opalarka do farby (do zmiękczania starych warstw), papier ścierny o różnej gradacji (od gruboziarnistego do drobnoziarnistego) oraz szlifierka (oscylacyjna lub taśmowa, w zależności od zakresu prac).
- Narzędzia do naprawy ubytków: Szpachelki (metalowe i plastikowe), szpachla do drewna (dwuskładnikowa lub jednoskładnikowa, w zależności od wielkości ubytków), klej do drewna (w przypadku drobnych pęknięć lub odklejających się elementów).
- Narzędzia do malowania i lakierowania: Pędzle (różne rozmiary i kształty, do miejsc trudno dostępnych i większych powierzchni), wałki malarskie (do gładkich powierzchni), kuweta na farbę, taśma malarska, folia ochronna.
- Narzędzia do konserwacji: Ściereczki, gąbki, środki do czyszczenia drewna, oleje lub woski do konserwacji.
- Narzędzia do regulacji i drobnych napraw: Śrubokręty (krzyżakowe i płaskie), klucze imbusowe, młotek, kombinerki, smar do okuć.
- Materiały ochronne: Rękawice robocze, okulary ochronne, maska przeciwpyłowa.
Wybór odpowiednich materiałów jest równie ważny jak narzędzia. Do uzupełniania ubytków najlepiej sprawdza się szpachla do drewna, która po wyschnięciu jest łatwa do obróbki. W przypadku dużych i głębokich ubytków, warto rozważyć szpachlę dwuskładnikową, która jest bardziej wytrzymała. Do malowania okien najlepiej użyć farb akrylowych lub emulsji, które są odporne na warunki atmosferyczne i łatwe w aplikacji. W przypadku okien drewnianych, często stosuje się również lazury i lakiery, które podkreślają naturalne piękno drewna, jednocześnie chroniąc je przed wilgocią. Ważne jest, aby dobrać kolor farby lub lakieru do elewacji budynku i stylu wnętrza.
Przed zakupem materiałów warto zastanowić się nad specyfiką naszego okna i stopniem jego zniszczenia. W przypadku drewna spróchniałego, może być konieczne zastosowanie specjalnych preparatów impregnujących, które wzmocnią strukturę drewna i zabezpieczą je przed dalszym rozkładem. Warto również zwrócić uwagę na jakość materiałów – wybierając produkty renomowanych producentów, mamy większą pewność ich trwałości i skuteczności. Pamiętajmy, że oszczędność na materiałach może w dłuższej perspektywie okazać się kosztowna, skutkując koniecznością ponownego wykonania prac.
Usuwanie starych powłok malarskich i lakierniczych
Pierwszym i jednym z najbardziej pracochłonnych etapów renowacji okien drewnianych jest usunięcie starych, zniszczonych powłok malarskich i lakierniczych. Zaniedbanie tego kroku może skutkować nierównym kryciem nowej warstwy farby, łuszczeniem się jej i ogólnie niezadowalającym efektem końcowym. Istnieje kilka metod usuwania starych powłok, a wybór najodpowiedniejszej zależy od rodzaju farby, jej grubości oraz stanu drewna.
Najbardziej tradycyjną metodą jest użycie skrobaka do farby. Jest to narzędzie o ostrym ostrzu, które pozwala na mechaniczne zdarcie warstwy farby. W przypadku grubszych warstw lub farb trudnych do usunięcia, można wspomóc się opalarką. Ciepło emitowane przez opalarkę zmiękcza farbę, ułatwiając jej usunięcie skrobakiem. Należy jednak zachować ostrożność, aby nie przypalić drewna, co mogłoby prowadzić do jego trwałego uszkodzenia i zmiany koloru. Po wstępnym usunięciu większości powłoki, konieczne jest przeszlifowanie powierzchni papierem ściernym. Rozpoczynamy od papieru o większej gradacji (np. 80-120), aby usunąć pozostałości farby i wyrównać powierzchnię. Następnie przechodzimy do drobniejszego papieru (np. 180-240), aby uzyskać gładką powierzchnię, gotową do dalszych prac.
Alternatywną metodą, szczególnie przy bardzo starych i wielowarstwowych powłokach, jest użycie specjalnych chemicznych środków do usuwania farby. Są to zazwyczaj agresywne substancje, które rozpuszczają farbę. Należy je stosować zgodnie z instrukcją producenta, w dobrze wentylowanym pomieszczeniu i z zachowaniem odpowiednich środków ochrony osobistej (rękawice, okulary, maska). Po nałożeniu środka i odczekaniu wymaganego czasu, farbę zazwyczaj można łatwo zeskrobać. Po użyciu chemicznych środków, powierzchnię drewna należy dokładnie umyć wodą z detergentem, aby usunąć wszelkie pozostałości preparatu. Następnie, tak jak w przypadku pozostałych metod, konieczne jest przeszlifowanie drewna papierem ściernym.
Niezależnie od wybranej metody, kluczowe jest dokładne usunięcie wszystkich resztek starej farby i lakieru. Pozostawienie fragmentów starej powłoki może prowadzić do problemów z przyczepnością nowej warstwy, powstawania pęcherzyków powietrza czy nierównomiernego krycia. Po zakończeniu procesu usuwania starych powłok, warto dokładnie oczyścić drewno z pyłu, na przykład za pomocą odkurzacza lub wilgotnej ściereczki, i pozostawić je do całkowitego wyschnięcia przed przystąpieniem do kolejnych etapów renowacji.
Jak uzupełnić ubytki i pęknięcia w drewnie okna
Po usunięciu starych powłok i dokładnym oczyszczeniu powierzchni, często okazuje się, że drewno okienne posiada różnego rodzaju ubytki, pęknięcia czy niewielkie uszkodzenia. Ich naprawa jest niezbędna, aby zapewnić oknu trwałość i estetyczny wygląd. Do uzupełniania mniejszych rys i pęknięć doskonale nadaje się szpachla do drewna. Dostępne są różne rodzaje szpachli – jednoskładnikowe, które są gotowe do użycia, oraz dwuskładnikowe, które wymagają wymieszania przed aplikacją. Szpachlówki dwuskładnikowe są zazwyczaj twardsze i bardziej odporne na uszkodzenia, dlatego polecane są do większych ubytków.
Przed nałożeniem szpachli, upewnij się, że powierzchnia drewna jest czysta, sucha i odtłuszczona. W przypadku głębszych ubytków, można je delikatnie poszerzyć i pogłębić, aby szpachla miała lepsze oparcie. Następnie, za pomocą szpachelki, nakładamy szpachlę, starając się ją dokładnie wcisnąć w ubytek i wyrównać z powierzchnią drewna. Warto nałożyć nieco więcej szpachli, niż wynosi głębokość ubytku, ponieważ po wyschnięciu materiał może nieco opaść. Po całkowitym wyschnięciu szpachli (czas schnięcia jest zazwyczaj podany na opakowaniu przez producenta), przystępujemy do szlifowania. Używamy papieru ściernego o gradacji dopasowanej do gładkości powierzchni drewna, stopniowo przechodząc do coraz drobniejszego ziarna, aż do uzyskania idealnie gładkiej powierzchni, która nie będzie odróżniać się od otaczającego drewna.
W przypadku większych ubytków lub gdy drewno jest mocno uszkodzone, może być konieczne zastosowanie metody uzupełniania drewna za pomocą kleju i wiórów drewnianych lub specjalnych żywic epoksydowych. W przypadku niewielkich pęknięć, które nie powstały w wyniku uszkodzenia mechanicznego, można spróbować wstrzyknąć w nie klej do drewna, a następnie delikatnie ścisnąć i zabezpieczyć element, aż do wyschnięcia kleju. Ważne jest, aby dobrać kolor szpachli do koloru drewna, jeśli chcemy uzyskać jak najbardziej naturalny efekt. W przypadku malowania okna na jednolity kolor, kwestia dopasowania koloru szpachli jest mniej istotna, ponieważ zostanie ona całkowicie pokryta farbą.
Po uzupełnieniu wszystkich ubytków i przeszlifowaniu, należy ponownie dokładnie oczyścić okno z pyłu. Pozostawienie pyłu na powierzchni może negatywnie wpłynąć na przyczepność kolejnych warstw farby lub lakieru. Upewnij się, że wszystkie miejsca po szpachlowaniu są idealnie gładkie i równe z powierzchnią drewna. Staranność na tym etapie jest kluczowa dla uzyskania profesjonalnego efektu końcowego całej renowacji.
Jak pomalować okna drewniane dla długotrwałej ochrony
Po usunięciu starych powłok, uzupełnieniu ubytków i przeszlifowaniu, przyszedł czas na malowanie okien drewnianych. Jest to kluczowy etap, który nie tylko nadaje oknom estetyczny wygląd, ale przede wszystkim zapewnia im ochronę przed wilgocią. Wybór odpowiedniej farby jest niezwykle ważny. Najczęściej stosowane są farby akrylowe, lazury lub emalie. Farby akrylowe są ekologiczne, szybkoschnące i dobrze kryjące. Lazury natomiast podkreślają naturalną strukturę drewna, nadając mu subtelny kolor i połysk, jednocześnie chroniąc je przed czynnikami zewnętrznymi. Emalie, zwłaszcza te przeznaczone do zastosowań zewnętrznych, charakteryzują się wysoką odpornością na ścieranie i warunki atmosferyczne.
Przed przystąpieniem do malowania, upewnij się, że powierzchnia drewna jest idealnie czysta, sucha i wolna od pyłu. Zastosuj gruntowanie, które poprawi przyczepność farby i wyrówna chłonność podłoża. Do gruntowania drewna zewnętrznego zaleca się stosowanie specjalnych podkładów impregnujących, które dodatkowo chronią drewno przed wilgocią i szkodnikami. Po wyschnięciu gruntu, można przystąpić do malowania właściwego. Należy nałożyć co najmniej dwie warstwy farby, aby zapewnić równomierne krycie i trwałość powłoki. Każdą kolejną warstwę nakładamy po całkowitym wyschnięciu poprzedniej, zgodnie z zaleceniami producenta farby.
Malowanie należy rozpocząć od trudno dostępnych miejsc, takich jak krawędzie, narożniki i przestrzenie między skrzydłem a ramą. Do tych miejsc najlepiej użyć wąskiego pędzla. Następnie, za pomocą szerszego pędzla lub wałka, malujemy większe płaszczyzny. Malując skrzydła okienne, staraj się prowadzić pociągnięcia wzdłuż słojów drewna, aby uzyskać jak najbardziej naturalny efekt. Ważne jest, aby nie malować okien w bezpośrednim słońcu ani przy silnym wietrze, ponieważ może to spowodować zbyt szybkie wysychanie farby i powstawanie smug. Idealne warunki to umiarkowana temperatura i brak przeciągów.
Po pomalowaniu, pozostaw okna do całkowitego wyschnięcia. Dopiero po tym czasie można je ponownie zamontować i zamknąć. Pamiętaj, że farby i lakiery potrzebują pewnego czasu, aby osiągnąć pełną twardość i odporność, dlatego przez pierwsze kilka tygodni należy zachować ostrożność i unikać intensywnego użytkowania okien. Regularna konserwacja pomalowanych okien, polegająca na ich czyszczeniu i ewentualnym odświeżaniu powłoki co kilka lat, zapewni im długotrwałą ochronę i piękny wygląd.
Jak uszczelnić okna drewniane dla lepszej izolacji
Nieszczelne okna drewniane to nie tylko przyczyna dyskomfortu termicznego, ale także znaczących strat energii. Poprawa szczelności okien jest zatem kluczowa dla utrzymania ciepła w domu i obniżenia rachunków za ogrzewanie. Pierwszym krokiem jest dokładne zbadanie, skąd dochodzi przeciąg. Można to zrobić, przykładając rękę do ramy okiennej w różnych miejscach lub używając płomienia świecy – tam, gdzie płomień będzie się odchylał, znajduje się nieszczelność.
Najczęściej nieszczelności występują na styku skrzydła z ramą okienną. W takich przypadkach konieczna może być wymiana lub naprawa uszczelek. Stare, sparciałe lub pęknięte uszczelki należy usunąć. Można je delikatnie podważyć nożykiem lub płaskim śrubokrętem. Następnie dokładnie oczyścić rowek, w którym była umieszczona uszczelka. Nowe uszczelki, zazwyczaj wykonane z gumy lub pianki, należy przykleić do ramy lub skrzydła okiennego, zaczynając od jednego z narożników. Ważne jest, aby starannie dopasować ich długość i docisnąć je do powierzchni, aby zapewnić dobre przyleganie. Wybierając uszczelki, zwróćmy uwagę na ich grubość – zbyt grube mogą utrudniać zamykanie okna, a zbyt cienkie nie zapewnią odpowiedniej szczelności.
Innym częstym problemem są nieszczelności na styku szyby z ramą okienną. W starszych oknach szyby były często mocowane za pomocą kitu. Jeśli kit jest popękany lub odpadający, należy go usunąć i nałożyć nowy. W przypadku nowszych okien, szyby są zazwyczaj mocowane za pomocą uszczelek gumowych lub silikonu. Jeśli uszczelki są uszkodzone, należy je wymienić, a w przypadku silikonu – usunąć stary i nałożyć nowy. Przed nałożeniem nowego silikonu, powierzchnię należy dokładnie oczyścić i odtłuścić.
Oprócz uszczelek i styku szyby z ramą, warto sprawdzić również stan drewna na styku skrzydła z ościeżnicą. Jeśli drewno jest wykrzywione lub uszkodzone, może to powodować nieszczelności. W takich przypadkach konieczne może być delikatne szlifowanie lub regulacja elementów okucia. W skrajnych przypadkach, gdy drewno jest mocno zdeformowane, może być konieczna interwencja specjalisty. Pamiętajmy, że nawet drobne nieszczelności mogą prowadzić do znaczących strat ciepła, dlatego warto poświęcić czas na ich dokładne zlokalizowanie i usunięcie.
Regulacja okuć i mechanizmów okiennych dla płynnego działania
Problemy z otwieraniem i zamykaniem okien drewnianych, takie jak zacinanie się skrzydeł, trudności z przekręcaniem klamki czy skrzypienie, często wynikają z niewłaściwej regulacji okuć. Okucia okienne, składające się z zawiasów, ryglów, zaczepów i klamki, są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania okna. Z czasem, pod wpływem użytkowania i zmian temperatur, mogą ulec rozregulowaniu.
Pierwszym krokiem jest dokładne zlokalizowanie problemu. Jeśli okno opiera się o ramę w jednym miejscu, zazwyczaj oznacza to, że skrzydło opadło. W takim przypadku należy wyregulować zawiasy. Większość zawiasów okiennych posiada śruby regulacyjne, które pozwalają na regulację w trzech płaszczyznach: góra-dół, lewo-prawo oraz docisk skrzydła do ramy. Zazwyczaj wystarczy lekko dokręcić lub poluzować odpowiednie śruby, aby przywrócić prawidłowe ustawienie skrzydła. Warto zaznaczyć, że dokładne umiejscowienie śrub regulacyjnych może się różnić w zależności od producenta okuć.
Jeśli okno zamyka się z trudnością lub klamka chodzi ciężko, problem może leżeć w niedopasowaniu rygli i zaczepów. Należy sprawdzić, czy rygle wchodzą swobodnie w zaczepy na ramie okiennej. Jeśli są problemy, można spróbować lekko przesunąć zaczepy, poluzowując ich śruby mocujące i przesuwając je w odpowiednim kierunku, a następnie ponownie dokręcić. W niektórych przypadkach konieczne może być również delikatne przeszlifowanie krawędzi rygli lub zaczepów, jeśli są zagięte lub uszkodzone.
Skrzypienie okien zazwyczaj jest spowodowane brakiem smarowania lub zużyciem zawiasów. W pierwszej kolejności warto spróbować nasmarować ruchome elementy zawiasów za pomocą oleju maszynowego lub smaru silikonowego. Należy dokładnie nałożyć środek na wszystkie punkty styku i kilkukrotnie otworzyć i zamknąć okno, aby preparat dobrze się rozprowadził. Jeśli smarowanie nie przyniesie rezultatu, a zawiasy są wyraźnie zużyte lub skorodowane, może być konieczna ich wymiana. Warto również pamiętać o regularnym czyszczeniu okuć z kurzu i brudu, co również przyczynia się do ich płynnego działania.
W przypadku bardziej skomplikowanych problemów z mechanizmem okiennym, które wykraczają poza możliwości samodzielnej regulacji, zawsze można skontaktować się z wykwalifikowanym serwisantem okien. Profesjonalne podejście zapewni skuteczne rozwiązanie problemu i przedłuży żywotność okien.
Konserwacja i pielęgnacja okien drewnianych po renowacji
Po przeprowadzeniu kompleksowej renowacji, kluczowe jest regularne dbanie o okna drewniane, aby efekt pracy utrzymał się jak najdłużej i aby zapobiec powstawaniu nowych uszkodzeń. Konserwacja okien drewnianych powinna obejmować kilka kluczowych obszarów: czyszczenie, ochronę drewna oraz dbanie o stan okuć i uszczelek.
Regularne czyszczenie okien jest podstawą ich pielęgnacji. Drewno, zwłaszcza to zewnętrzne, narażone jest na działanie kurzu, pyłu, spalin i innych zanieczyszczeń. Do mycia ram okiennych najlepiej używać miękkiej ściereczki lub gąbki, namoczonej w wodzie z niewielką ilością łagodnego detergentu, np. płynu do mycia naczyń. Unikaj agresywnych środków czyszczących i rozpuszczalników, które mogą uszkodzić powłokę malarską lub lakierniczą. Po umyciu, ramę należy dokładnie spłukać czystą wodą i wytrzeć do sucha, aby zapobiec powstawaniu zacieków i plam. Szczególną uwagę należy zwrócić na miejsca trudno dostępne, gdzie gromadzi się brud.
Ochrona drewna przed wilgocią jest równie ważna. Nawet jeśli okna zostały pomalowane lub polakierowane, co kilka lat warto odświeżyć powłokę ochronną. W przypadku okien lazurach, zaleca się stosowanie specjalnych środków do pielęgnacji drewna, które impregnują je i chronią przed promieniowaniem UV oraz wilgocią. Te preparaty często zawierają woski lub oleje, które dodatkowo odżywiają drewno i nadają mu piękny połysk. W przypadku okien malowanych, można zastosować specjalne woski lub pasty do konserwacji powłok malarskich, które odświeżają kolor i chronią przed drobnymi zarysowaniami.
Nie zapominajmy o regularnym sprawdzaniu stanu okuć i uszczelek. Okucia należy co najmniej raz w roku oczyścić z kurzu i nasmarować odpowiednim preparatem, aby zapewnić ich płynne działanie. Uszczelki gumowe warto co jakiś czas przetrzeć preparatem do konserwacji gumy, który zapobiegnie ich pękaniu i utracie elastyczności. W przypadku zauważenia jakichkolwiek uszkodzeń lub oznak zużycia, należy je jak najszybciej naprawić lub wymienić, aby zapobiec poważniejszym problemom. Pamiętajmy, że regularna i świadoma konserwacja to najlepszy sposób na długie i bezproblemowe użytkowanie odnowionych okien drewnianych.
